Του πρεσβυτέρου Πέτρου Γιατρά
Αγαπητοί μου αδελφοί, το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αποτελεί τμήμα της αρχιερατικής προσευχής του Κυρίου, την οποία απηύθυνε προς τον Ουράνιο Πατέρα Του λίγο πριν από τη σύλληψή Του στον κήπο της Γεθσημανή. Ο Κύριος αναφέρεται στην ολοκλήρωση του έργου Του επί της γης, που Του ανάθεσε ο Θεός Πατέρας, τη σωτηρία των ανθρώπων δηλαδή, γεγονός που συνιστά και τη δόξα του Θεού. Εκείνος ο λόγος μάλιστα του Κυρίου που μας καθοδηγεί στην κατανόηση της αποστολής Του και της θεανδρικής φύσεώς Του είναι ο εξής: ‘Αύτη εστίν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί Σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και ον απέστειλας ᾽Ιησούν Χριστόν᾽ (᾽Ιωάν. 17,3).
Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία προβάλει τα πρόσωπα των 318 θεοφόρων Πατέρων, οι οποίοι συγκρότησαν την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Βιθυνίας. Ανάμεσά τους, γνωστοί και αγαπητοί σε όλους μας άγιοι. Ενδεικτικά να αναφέρουμε τον άγιο Νικόλαο, τον Μέγα Αθανάσιο, τον άγιο Σπυρίδωνα, τον όσιο Παφνούτιο και αυτόν τον άγιο Μεγάλο Κωνσταντίνο, που ως αυτοκράτορας, συγκάλεσε όλους αυτούς τους αγίους άνδρες, για να αποφανθούν επάνω σε ένα μεγάλο θεολογικό πρόβλημα που είχε προκύψει.
Μόλις είχαν τελειώσει οι διωγμοί κατά των χριστιανών, με το διάταγμα των Μεδιολάνων που ο Μέγας Κωνσταντίνος εξέδωσε. Πλέον οι χριστιανοί είναι νόμιμοι πολίτες της αυτοκρατορίας και τους επιτρέπεται να λατρεύουν ελεύθερα τον Χριστό. Αμέσως μετά, όμως, ένα μείζον πρόβλημα προέκυψε. Ο διάβολος, βρήκε άλλο τρόπο να τυρρανήσει τους χριστιανούς. Ένας λόγιος ιερέας στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ο Άρειος, άρχισε να κηρύττει ψευδή, στρεβλή και αιρετική διδασκαλία, ότι ο Χριστός τάχα δεν είναι Θεός, δεν είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, άρα είναι κτίσμα όπως εμείς οι άνθρωποι.
Και ενώ η βλάσφημη αυτή διδασκαλία του Αρείου κέρδιζε έδαφος ανάμεσα στους πιστούς, η Εκκλησία κινητοποιείται. Άνδρες ιεροί αντιτάσσονται σε αυτή την αισχρή διδασκαλία με χωρία από την Αγία Γραφή και ιδιαιτέρως από τον ιερό Ευαγγέλιο. Έτσι, ο Μ. Κωνσταντίνος συγκαλεί Οικουμενική Σύνοδο, για να απαντήσει στη θεολογική διαμάχη που είχε ξεσπάσει.
Τέτοιες αιρετικές ψευδοδιδασκαλίες οι οποίες αναφύονται κατά καιρούς, αδελφοί μου, δεν είναι απλά και ανώδυνα θέματα. Τέτοιες διδασκαλίες, οδηγούν τον άνθρωπο στην απώλεια, μακριά από τη Χάρη του Θεού, καθώς υποβαθμίζουν το πρόσωπο του Υιού του Θεού και του Αγίου Πνεύματος, διαστρεβλώνοντας τα θεία ρήματα του Κυρίου μας και εμποδίζοντας τον άνθρωπο να βιώσει τη θεία Ζωή.
Οι ιεράρχες, οι κληρικοί και οι μοναχοί που προσήλθαν στην Αγία Σύνοδο, ήταν άνθρωποι που μόλις είχαν βγει από τις κατακόμβες, που είχαν χάσει διάφορα μέλη του σώματός τους ή ακόμα και δικούς τους ανθρώπους στα μαρτύρια. Και ενώ πριν μερικά χρόνια δεν είχαν δικαίωμα στο δημόσιο βίο, στο στράτευμα, στην εκπαίδευση, εν τούτοις, έχοντας βιώσει τον Χριστό στο πετσί τους, θα λέγαμε, είχαν αποκτήσει τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος και με αυτό το εφόδιο οδηγήθηκαν στη Σύνοδο για να αντιμετωπίσουν την αιρετική διδασκαλία.
Σε μία από τις συνεδρίες της Συνόδου, έγινε και το εξής θαυμαστό γεγονός, που, πιστεύω, είναι σε όλους μας γνωστό. Σε μια αντιπαράθεση μεταξύ των Πατέρων και των αιρετικών, ο Άγιος Σπυρίδωνας, πήρε στα χέρια του ένα κεραμίδι, το οποίο μετά από προσευχή, διαλύθηκε σε φωτιά, χώμα και νερό, καταδεικνύοντας σε όλους με αυτό τον απλό τρόπο, ότι ο Θεός είναι Ένας κατά την ουσία Του και ταυτόχρονα τρία πρόσωπα.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, όπως οι 318 της Α´ Οικουμενικής Συνόδου που εορτάζουμε σήμερα, αυτό προσπάθησαν να διασφαλίσουν: την αποκάλυψη του Χριστού, τη ζωή της Εκκλησίας, την αιώνια ζωή μέσα στη ζωή αυτή, τη σωτηρία του ανθρώπου ως πραγματική σχέση με τον Θεό εν Χριστώ. Γι᾽ αυτό και τους τιμάμε και τους παρακαλούμε να εύχονται για μας, ώστε να μένουμε στην ίδια με εκείνους χάρη, δηλαδή στη χάρη του εν Τριάδι Θεού μας. ΑΜΗΝ.

0 Σχόλια